Nereden bilecektik kuzucuğum, Yılların bize hazırladığı acıyı... Biz bahçemizde oynarken, Bilemezdik hain planlar yapıldığını… Bilemezler iki gözüm, Senin de bir kalbin olduğunu… Güzel düşlerin, hayallerin, umutların… Neden suskunsun? Ben suskun değilim, susturuldum! Oysa cıvıl cıvıl bir sesim vardı benim, Bir Annem, Babam! deyişim …

Daha dün gibi altını bezliyordum, mamasını ağzına tıkmaya uğraşıyordum. Ne yapsam hayran kalıyordu. Şimdi çaldığım müziği bile beğenmiyor. Arka koltukta kulaklıklarını takmış kendi kendine mırıldanıyor. Bizi duymak bile istemiyor. Oysa iki sene önce radyodaki şarkıya birlikte avaz avaz eşlik ediyorduk… On üç sene dile uzun, ömre kı…

What was it to be sincere? To play all your cards with everything you have? Or to share what you have in your hands, heart, and soul? Could one remain sincere amidst extravagance? If so, would sacred places be chosen so far from ostentation? Why does a homemade sandwich and tea in a thermos sometimes bring more joy than a meal eaten…

Derslerine çalışmadığı söylenemezdi ama yine de karnesi hiç beklediği gibi gelmemişti. Annesi gerçekten çok kızgındı. “Yediğin önünde yemediğin arkanda! Daha ne yapmamızı istiyorsun evladım? Her şey senin derslerini iyi çalışman için…” dedi. Belli ki bütün yaz boyunca burnundan getirecekti annesi. Bir süre istediği gibi davranıp…

Zeynep , o haftasonu kahvaltı sonrası odasını toplamaya karar vermişti. Evdeki en titiz, derli toplu kişiydi. Düzen, temizlik, estetik , O’nun için çok önemliydi.  -Daha geçen gün temizledim bu odayı, ne çabuk tozlanıyor. Benimle savaşıyor adeta…Sen mi beni yeneceksin, ben mi seni, hadi bakalım… Kahvaltı sofrasını toplayan Zehra, k…

Neydi samimi olmak ?  Elindeki her şeyle bütün kozları oynamak mı? Yoksa elinde, kalbinde, ne varsa paylaşmak mı? Peki, şatafat arasında samimi kalabilir miydi insan?  Eğer öyle olsaydı, en mukaddes yerler bu kadar gösterişten uzak seçilir miydi? Evde yapılmış bir sandviç ve termosa koyulan çay neden bazen en lüks restoranda yenilen…