Salondaki kitaplığın, tozlanmış raflarının arasından bir saat ilişti gözüne. Akrep ve yelkovan üst üste geçmişti, saat 09.45’i gösteriyordu. Kol saatine bir yandan baktı, saat 12.10’du. Yıllar geçmişti belki de… Ama bu saat o zamanda takılıp kalmıştı. Ne ileri, ne geri… Sanki zaman akıp gitmiyordu. Bu ev için de durum çok farklı değ…

Sabahın erken saatlerinde esen rüzgar, perdeyi usul usul hareketlendiriyordu. Güneş henüz doğmadığı için oda biraz karanlıktı. Kuşların sesini bu koca şehirde ancak bu vakitlerde duyabiliyordu. Gerçi kuşları dinleyecek bir halde de değildi…   “Yine aynı yerdeyim…” diye mırıldandı. Neden dönüp dolaşıp hep aynı huzursuzluk hissiyle …